Voor de periode 2008-2011 heeft de regering besloten om de volgende veiligheidsfenomenen als prioritair te beschouwen, in het bijzonder wanneer de criminele feiten worden gepleegd in georganiseerd verband :

	corruptie;
	ernstige of georganiseerde fraude;
	witwassen;
	ICT-criminaliteit;
	leefmilieucriminaliteit;
	terrorisme;
	productie en handel van drugs;
	illegale immigratie en mensensmokkel;
	mensenhandel – economische exploitatie;
	mensenhandel – seksuele exploitatie;
	ernstige geweldmisdrijven;
	eigendomsdelicten met focus op rondtrekkende dadergroepen.

Er wordt in het nationaal veiligheidsplan ook gewezen op andere belangrijke veiligheidsproblemen zoals moord en doodslag, seksuele misdrijven, ontvoering en gijzeling. Deze fenomenen lenen zich minder voor een integrale aanpak. Elk feit, afzonderlijk bekeken, vereist eerder een (reactieve) kwaliteitsvolle aanpak, want het gaat om ernstige aantastingen van de fysieke integriteit van personen.

Voor deze feiten streeft de federale gerechtelijke politie naar een betere kwaliteit van afhandeling van de gerechtelijke procedure, met een bijzondere aandacht voor de slachtoffers. Ze werkt ook mee aan het opstellen van richtlijnen en operationele draaiboeken voor elk van deze materies.

De aanpak van de criminele organisaties en van de georganiseerde criminaliteit

De strijd tegen de georganiseerde criminaliteit is hoofdzakelijk gericht op de daders en op de structuren die ze opgericht hebben voor de ontwikkeling van illegale activiteiten, alsook op de middelen die ze gebruiken om het voortbestaan van de criminele organisatie te waarborgen. De individueel gepleegde feiten, soms zeer divers van aard, vormen dus niet het voornaamste aandachtspunt.

Een dergelijke aanpak veronderstelt namelijk een goed overzicht van de actieve criminele organisaties. Deze kennis wordt vergaard aan de hand van gegevens verzamelt over de onderzoeken gevoerd tegen criminele organisaties. Deze gegevens worden aangevuld met kwalitatieve analyses, met informatie afkomstig van andere Belgische of buitenlandse diensten. Om te anticiperen op de mogelijke evoluties van een fenomeen, zijn er nieuwe multidisciplinaire analyse-instrumenten ontwikkeld zoals de risicoanalyse. Zo wordt het fenomeen bekeken in een veel ruimere context dan alleen die van de politionele gegevens.

Op tactisch niveau wordt bepaald welke middelen zullen worden gebruikt om de criminele organisaties te bestrijden. Het betreft zowel de preventieve en bestuurlijke aanpak (bijvoorbeeld samenwerken met de bestuurlijke overheden tijdens controleoperaties in gevoelige sectoren, de commerciële sectoren stimuleren om de mogelijkheden die de criminele organisaties misbruiken te beperken of te elimineren, enz.) als de gerechtelijke of repressieve aanpak via de ontwikkeling van doeltreffende onderzoeksinstrumenten om de geviseerde organisaties te bestrijden.

De operationele aanpak is gericht op specifieke dadergroepen die door de gedeconcentreerde directies worden aangepakt.