Naar aanleiding van een reeks tragische aanslagen op geldtransporten gaf toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Johan Vande Lanotte in 1998 de federale politie de opdracht bepaalde geldtransporten te begeleiden. De federale politieagenten in de escortevoertuigen beschermen het personeel van het waardentransport en de weggebruikers errond.

Doel: vermijden dat er doden of gewonden vallen bij een eventuele overval. Natuurlijk wil de federale politie ook ontradend werken en hopen we door onze aanwezigheid overvallen te vermijden.

In dit kader werden een aantal escortetechnieken ontwikkeld:

	Het dispositief wordt kenbaar gemaakt door te rijden met blauw zwaailicht. Het moet in zijn geheel als een prioritair dispositief worden beschouwd *.
	Bij dit signaal moet je de linkerrijstrook vrijmaken.
	Indien je de linkerrijstrook vrijhoudt kan het escortedispositief de andere automobilisten op een reglementaire manier inhalen.
Op de autosnelweg hoef je niet te stoppen op de pechstrook om het escortedispositief te laten passeren, omdat dit tot gevaarlijke situaties kan leiden. Als je ingehaald wordt, dien je op een voldoende veilige afstand achter het laatste politievoertuig te volgen. Daardoor verkleint de kans dat er bij een eventuele gewapende aanslag op een fondsenwagen derden getroffen zouden worden. Het is daarenboven af te raden om te gaan versnellen op de autosnelweg. Dit is immers gevaarlijk, omdat het risico op een verkeersongeval daardoor vergroot.    Bij het uitvoeren van deze opdrachten staan de federale politieambtenaren in voor de veiligheid van de begeleiders en de burgers die zich op dat moment in de buurt van het konvooi bevinden.
(*) Hierbij is Art 38 van het KB van 01/12/1975 van toepassing. Dat wil zeggen dat bij het naderen van een prioritair voertuig met gebruik van het speciaal geluidstoestel, elke weggebruiker onmiddellijk de doorgang dient vrij te maken en voorrang moet verlenen. Zo nodig moet hij ook stoppen.