Vervolgens konden de zesdejaars kennismaken met tal van diensten van de federale en de lokale politie en diverse demonstraties bijwonen (honden, rijvaardigheid). Ze kregen eveneens de gelegenheid om aan uiteenlopende activiteiten deel te nemen, zoals een deathride met sportmonitoren. Hun dag eindigde met een bezoek aan het politiemuseum.
Het K.A. Lessen, proefschool en haar ontdekking van de Federale politie
Romantisch begin … 7 oktober, het kille en lege station van Lessen … Leeg? Niet helemaal … In de ochtendnevel tekent zich een groep af: de laatstejaars van het Atheneum Magritte. We zijn immers uitgenodigd om een dag door te brengen in de kazernes van de Federale politie in Etterbeek in het kader van een project dat in september met de steun van de Federale politie en mevrouw RICOUR, coördinatrice van de Cel Beleidsondersteuning van CG werd opgestart.
Een dag waarop we de verschillende gezichten van een overheidsdienst zullen leren kennen die alomtegenwoordig is in ons dagelijks leven, in onze omgeving en evenwel zeer weinig bekend is, aldus Amadéo.
lees meer...
Die zondag werden we in Brussel-Centraal zeer hartelijk verwelkomd door twee officieren van de Federale politie, de heer PIEL en mevrouw VAN GRIEKEN, die ons tot aan de kazernes van Etterbeek zullen vergezellen en ons de hele dag zullen begeleiden. Zodra we plaatsgenomen hebben in de politiebus (waarvan de ruiten al woelige tijden hebben doorstaan), ontvangen we een badge met de vermelding van VIP-atheneum, waardoor we de hele dag bevoorrecht worden.
 |
Na het welkomstwoord van mr. de commissaris-generaal, de «baas» van de Geïntegreerde politie, van Directeurs-generaal, andere officieren van het Korps, na het korte dankwoord van onze Voorzitster hebben we in een auditorium van de Politieschool naar de film «Go for police» gekeken, waarin het verschil tussen de Lokale en Federale politie werd uitgelegd, de verschillende vakspecialisaties van het politie- en burgerpersoneel, en waarin de carrières van enkele personen werden beschreven door te wijzen op de professionele en geografische mobiliteit. |
|
We treffen er de heer DUPUIS aan, Coördinator van de Communicatie, die al eens naar het Atheneum is gekomen om ons een 2 uur durende cursus journalistiek schrijven te geven. We werden immers gevraagd om een artikel te schrijven voor Inforevue, het driemaandelijkse tijdschrift van de Federale politie.
|
Op de centrale binnenplaats van de Kazerne, waar de verschillende politievoertuigen bijeen staan, ontmoeten we de sympathieke en professionele Inspecteur Denamur en zijn ploeg, met wie we in het Atheneum Magritte kennis hebben gemaakt in het kader van het project Preventie en Verkeersveiligheid (theoretische benadering en tuimelwagen), dat in de Week van de Vervoering plaatsvond. Notélé had voor deze gelegenheid trouwens een reportage gemaakt.
De laatstejaars werden in 2 groepen opgedeeld om de begeleiding en het bezoek te vergemakkelijken, maar iedereen heeft dezelfde dingen ervaren.
Simulatietesten cognitieve vaardigheden (logica, talenkennis) wijden ons in: het zijn de eerste testen die de kandidaat-politieagenten moeten afleggen. Zullen we slagen? Hebben we het potentieel om politieagent te zijn?
Gevolgd door de pers en ingelicht door vriendelijke en beschikbare begeleiders, zetten we onze ontdekking voort met het optreden van een fanfare en van ruiters-muzikanten: het ensemble is strak en harmonieus. We bezoeken de stallen, waarin de 240 paarden van de Politie comfortabel ondergebracht zijn: paarden met een bijzondere lengte, groter dan normale paarden om meer indruk te maken tijdens officiële plechtigheden, risico-evenementen zoals de begeleiding van voetbalmanifestaties. Toch zijn het zachtaardige paarden, die graag geaaid willen worden wanneer we langs de boxen voorbijlopen. |
 |
In een zaal staan er standen met de verschillende activiteiten en bevoegdheden van de Politie: wegpolitie, zeevaartpolitie, milieupolitie met de dierenzwendel, afname van vingerafdrukken, communicatie, politie i.v.m. kunstwerken … Alle aanwezigen antwoorden vriendelijk op onze verbazing en vragen.
Hevige emoties gegarandeerd!! Vijf mensen uit onze groep nemen als passagier deel aan een antislipdemonstratie op een natte grond.
«Heel leuk: dat hadden we graag nog eens overgedaan» verklaart Elodie, en Shirley vult aan: «Super!».
Tien mensen uit onze groep zijn vrijwilliger voor de Deathride, om met een dubbel touw af te dalen van de toren van het hoofdgebouw op de grote binnenplaats: toch 45 meter hoog, weliswaar goed ingesnoerd, en dan langs een kabel naar beneden! Indrukwekkend! Duizelingwekkend!
«Het beste van de hele dag!» aldus Laura.
«Een nachtmerrie …» zucht Kevin. «Te veel schrik …» stelt Shirley vast.
«Daarboven hadden we een zicht op Brussel en konden we zelfs het Atomium zien!» verklaart Quentin !
«Gelukkig had het geoefende personeel in alles voorzien om onze veiligheid te garanderen» benadrukt Alban.
In de mess van het personeel wordt ons een heerlijke en overvloedige maaltijd aangeboden. We eten samen met hoge officieren. Enkel Aniss eet niet omwille van haar religieuze overtuigingen.
Nu de schietstand: dankzij onze VIP-badge hoeven we niet aan te schuiven, want er is een massa nieuwsgierigen in de kazerne. Ervaren instructeurs geven ons uitleg over de verschillende wapens en projectielen die bij de Politie worden gebruikt. Met een geluidsdempende koptelefoon op ons hoofd zijn we getuige van een demonstratie: hoe «neutraliseert» men een gevaarlijke tegenstander. «Ik heb er echt van genoten!» aldus Lionel.
Het bezoek wordt voortgezet met een demonstratie van de dienst hondensteun: vriendelijk uitziende, zeer gehoorzame honden, die echter zeer agressief uit de hoek kunnen komen in bepaalde omstandigheden zoals tegenover een verdachte: «Verrassend!» stelt Lee vast. «Ongelofelijk, zeker wat de opleiding van de honden betreft!» betuigt Thomas.
Het bezoek gaat verder, nog steeds als VIP, met de ontdekking van het Politiemuseum en de collectie ervan; de Conservator, de heer Mihail, gaf persoonlijk commentaar. Het museumbezoek interesseerde verschillende mensen, vooral degenen die later geschiedenis willen studeren; het museum schetst de ontwikkeling van de Politie, zowel op het technische als op het wetenschappelijke vlak; sommige vitrinekasten bevatten merkwaardige en anekdotische voorwerpen. De Conservator is zo gemotiveerd dat zelfs de minst geïnteresseerden of de meest vermoeiden hem tot op het einde aandachtig volgen. |
 |
| Een document trekt in het bijzonder de aandacht van Alban: het aantal gedode of naar Duitsland gedeporteerde politieagenten tijdens de Tweede Wereldoorlog, ongetwijfeld omwille van hun verzet tegen de bezetter. Respect. |
Om de dag te eindigen, bracht de Commissaris-generaal ons bijeen en na enkele woorden bood hij ons een door de Politie gesponsorde bug aan: een leuk souvenir!
Het was een buitengewone en vooral interessante dag. We hebben een ander beeld van de Politie gekregen en vooral wat bijgeleerd.
«Door deze dag heb ik meer respect gekregen voor het beroep van politieagent, verklaart Céline. Ik heb dit beroep, dat ik maar gedeeltelijk kende, beter leren kennen, en ik heb er bepaalde aspecten in ontdekt die echte problemen met zich meebrengen.»
«Door deze dag ben ik nog meer gemotiveerd voor een beroep dat ik altijd al heb willen uitoefenen: politie-inspecteur. Deze zondag was een zeer leerrijke dag voor mij!» beaamt Jean-Jacques.
«Ik had graag met een paar leden van de speciale eenheden gesproken, want dat beroep zou ik graag leren …» betreurt Lionel.
«Iets wat men minstens één keer in zijn leven moet meemaken!», aldus Mandy.
«Super dat we eens iets met de school doen!» benadrukt Charlotte.
«Het was een zeer boeiende dag, en hoewel niet iedereen voor een loopbaan bij de politie zal kiezen, was het een dag vol emotie!» aldus Mike en Elodie.
«Ik weet niet of er mensen zijn die zich na deze dag geroepen zullen voelen, maar we zijn geïnteresseerd geraakt in de Federale politie en erover geïnformeerd!» verklaart Amadéo.
«Verrijkend! Dankzij deze dag kan men de politie zonder oogkleppen bekijken. Een echte aanrader! » gaat Julien verder. «Zeer leerzaam!» vult Thomas aan.
«Een ontvangst en organisatie waar niets op aan te merken valt» besluit Céline.
Heel erg bedankt voor zo’n dag! zeggen ze bijna in koor.