Crack

Oorsprong en uitzicht

Crack is voor het eerst ontdekt in 1981 in Zuid-Carolina (USA). Het is een vorm van cocaïne, die de grondstof vormt voor crack. De bereiding gebeurt met cocaïne, hydrochloride en natriumbicarbonaat (of ether en water). De cocaïne wordt eigenlijk "opgelost" en slaat neer na toevoegen van natriumbicarbonaat. Aldus geeft ze een "free-base", afgekoeld na opwarming. Crack bevat 90% zuivere cocaïne "free-base". Uit de bereiding komt een Pasta voort, die verhit wordt en kristallen met een beige kleur geeft.

Aan de Oostkust van de USA worden deze kristallen Crack genoemd omdat ze onder invloed van de warmte kraken. Aan de Westkust spreekt men ook van Rock omdat Crack eruit ziet als een brokkelig geheel, als het ware kleine rotsjes.

Crack komt tot nog toe maar zelden voor in België. Het is echter niet uitgesloten dat binnen enkele jaren, net als in Amerika, crack ook in Europa een echte rage wordt

Namen Crack, Rock, Soap (door het zeepachtig uitzicht). "Fastfood" van de drugscène. De "Zweepslag" en "Champagne" van de gebruiker.

Gebruik

Crack wordt gerookt in een waterpijp of langs een soort colaflesje, door de kristallen in een trechtertje te leggen en in brand te steken. De verbrandingsgassen gaan via een buis in de vloeistof binnen in het flesje. Na het opzuigen (één trek volstaat) is men reeds High (dit is na 10 seconden). Crack wordt niet gesnoven.

Bij harde rokers komen er kloven in de verbrande lippen. Hier is reeds via orale sex besmetting met het AIDS-virus vastgesteld.

Effecten op korte termijn

Het effect komt onmiddellijk en wordt beschreven als een hevig gevoel van orgasme over het ganse lichaam. De roes is echter kort (5 à 10 min) zodat men snel een nieuwe dosis nodig heeft.

Effecten op lange termijn

Deze effecten zijn vergelijkbaar met deze van cocaïnegebruik. Er zijn evenwel meer stemmingsstoornissen en diforieën.

Verslaving

Crackgebruik is gekenmerkt door tolerantie, een psychische (zeer sterke) en lichamelijke afhankelijkheid. Voorts zijn de verslavingsverschijnselen vergelijkbaar met deze van cocaïnegebruik.
Door de sterke psychische afhankelijkheid, kan een crackgebruiker vaak een zeer sterk agressief gedrag vertonen. Hij is in staat om te moorden enkel en alleen om een nieuwe dosis te verkrijgen.