Opiaten

Oorsprong en uitzicht

Deze producten komen van de plant "Papaver somniferum", die o.a. welig groeit in China en Turkije, als gewas met grote witte, roze of purperen bloemen. De vruchtdozen worden ingesneden en afgeschraapt. Het bruinachtige vocht dat aldus vrijkomt is de ruwe opium, die naar ammoniak ruikt en voorkomt onder de vorm van bruine pasta of donkerbruine blokjes of latjes. Een plant levert ca. 5 gram ruwe opium en opium bevat ca. 15% morfine. Morfine is een alkaloïde (stikstofverbinding) die getrokken wordt uit opium. Morfine vindt men zowel in oplossing als in poeder. Morfine wordt vooral als pijnstiller gebruikt in de medische wereld, doch omwille van het sterk verslavend karakter wordt dit gebruik beperkt gehouden.  Heroïne is een product gemaakt op basis van morfine. Het wordt gemaakt in een labo. Deze clandestiene labo's vindt men meestal in de buurt van de papavervelden waar opium gewonnen wordt. De meest belangrijke productiestreken zijn het Verre- en Nabije Oosten. Heroïne is poedervormig of korrelig met een wit tot beige of roze kleur en met een scherpe azijngeur.

Codeïne is de minst gevaarlijke van de (25) opium-alkaloïden en komt voor als hoofdbestanddeel van vele hoestwerende middelen.

Palfium is een synthetisch product met morfinewerking (in België ontwikkeld onder de naam Dextromoramide) en is als pijnstiller 30 maal sterker dan morfine, 4 maal sterker dan heroïne en 10 maal sterker dan methadon.

Methadon is een synthetisch product (een pijnstillend middel tijdens WO II, gekend onder de naam Polamidon). Methadon wordt actueel gebruikt bij de ontwenning van heroïneverslaafden omdat het hen kan helpen opnieuw normaal te functioneren binnen de maatschappij.

Namen Opium: O, Op. Morfine: M, Morph, Dreamer, Morphie, Miss Emma. Heroïne: H, Hero, Junk, Horse, Harry, Pack, Scat, Smack, Schmeck, Joy-powder.

Gebruik en aandachtspunten Opium: Opium wordt in de eerste plaats gerookt, in speciaal daarvoor bestemde bamboepijpen. Het kan ook gedronken (opgelost in koffie of thee), gegeten of ingespoten worden. Morfine: Morfine kan gedronken, gesnoven of ingespoten worden. Heroïne: Het meest voorkomend gebruik is door injectie (intraveneus). Men kan het ook opsnuiven, roken of eten.

• Injectie: de heroïne wordt opgelost in water en citroensap. Deze oplossing wordt vervolgens opgewarmd in een kromgebogen koffielepeltje en wordt daarna met een injectiespuit ingebracht.
• Snuiven: dit gebeurt meestal onder de vorm van "chinezen". Op een stukje zilverpapier legt men heroïne. Dit zilverpapiertje wordt onderaan opgewarmd en de dampen die vrij komen worden opgesnoven. Anderzijds wordt heroïne ook gesnoven zoals cocaïne met behulp van dezelfde attributen (kokertje, drinkrietje, opgerold bankbiljet).
• Roken: de heroïne wordt op het uiteinde van de sigaret aangebracht en zo opgerookt.

Daarbij dient te worden opgemerkt dat er door het spuiten een verhoogd risico op AIDS- en hepatitis-besmetting ontstaat.

Herkenningspunten:

Aluminiumfolie die onderaan zwartgeblakerd is, pakketjes of paxons (gevouwen papiertjes), lepels met een knik en onderaan zwart gebrand, watjes (dit kunnen stukjes sigarettenfilter zijn), injectienaalden, riemen of een rubberen afbindtouw, een halve citroen of een citroen met stukjes uit de schil, druksluitverpakkingen, een opgerold bankbiljet (onderaan verbrand).

Effecten op korte termijn

Opiaten hebben een sterk verdovende werking op het centraal zenuwstelsel.

• Opium: na het gebruik valt de ervaring van pijn, angst en andere onrustgevoelens weg.
• Morfine: dit product heeft een pijnstillende werking.
• Heroïne: bij injectie van plus minus 1/4 gram treedt de zgn. "flash" op. Dit verschijnsel duurt enkele seconden en wordt ervaren als een orgasme over het ganse lichaam. Na deze flash treedt een roestoestand op gekenmerkt door een gevoel van rust en welzijn.

Gemeenschappelijk aan deze middelen is dat zich op korte termijn de volgende effecten kunnen voordoen: gevoel van geborgenheid, warmte en welbevinden, vernauwde pupillen, een droge mond en een vertraging van de ademhaling.

Effecten op lange termijn

De effecten van het gebruik van opiaten op lange termijn zijn o.a. constipatie, een verminderde eetlust en vermagering. Gevolgen van het spuiten zelf zijn: infecties door het gebruik van niet of onvoldoende ontsmette spuiten (AIDS, geelzucht enz.), aderontsteking, bloedvergiftiging, onderhuidse ontstekingen, enz.. Voorts kan er sprake zijn van familiale, sociale en professionele ontwrichting.

Verslaving

De tolerantie treedt vrij vlug op en er ontstaat snel een sterke psychische afhankelijkheid. Na verloop van tijd bestaat ook een lichamelijke afhankelijkheid.

De onthoudingsverschijnselen zijn ernstig o.a. transpiratie, lopende neus, tranende ogen, geeuwen, diarree, misselijkheid met braakneigingen, krampen, gewrichtspijn, angst, rusteloosheid en slapeloosheid.

De objectieve fysische symptomen van een opiatenonthouding zijn: een hoge pols (meer dan 100 slagen per minuut), wijde pupillen, verstoorde motoriek (zoals hevige armbewegingen) en kippenvel. Dit is het zogenaamde "Cold Turkey Syndroom".